Meiji Gekken: 1874
GÜNÜN FAVORİSİ 7.8

Meiji Gekken: 1874

İNCELE & TARTIŞ

CANLI AKIŞ

Gate beklediğimden iyi çıktı, özellikle diyaloglar baya sağlam. Sadece “asker gitti, ejderha kesti” değil; politik atışmalar, devletler arası gerginlikler, sivri espriler gayet yerinde. Karakterler kendi kafasına göre konuşuyor, diyaloglar yapay durm...

avatar caylak

Kanojo mo Kanojo ilk bakışta dümdüz harem komedisi gibi duruyor ama karakter gelişimi şaşırtıcı derecede tatlı ilerliyor. Naoya’nın saçma dürüstlüğü, kızların ilişkiye ve kendine bakışı bölüm bölüm şekil değiştiriyor. Kimse tek boyutlu kalmıyor, herk...

Let’s Play: Quest-darake no My Life beklediğimden çok daha keyifli çıktı, özellikle de final sahnesi… Orada “oyun bitti” havası verip aslında karakterin büyümesini göstermeleri baya tatlıydı. Ne izledim lan ben derken kendimi gülümserken buldum. Hafi...

Diyaloglar sanki shounen kalıbından kopyala–yapıştır; arada parlayan cümleler var ama çoğu “fanservis muhabbeti + klişe slogan” modunda, derinlik bekleme, kafa dağıtmalık geyik bekle....

Mob Psycho 100'ye ilk bakışta “çizimler ne lan böyle” diyebilirsin, ama sakın buradan yürüyüp gitme. O garip görünen çizim tarzı, aksiyon sahnelerinde manyak bir akıcılığa ve enerjiye dönüşüyor. Renk kullanımı, efektler, kamera açıları falan tam anla...

Kanojo mo Kanojo tam anlamıyla beyin yakan, ama nedense izlettiren o toksik eğlence türü. Genel atmosfer full kaos: sürekli bağırış, saçma aşk üçgeni değil resmen aşk matrisi, hiç durmayan absürt espriler. Ciddiyet bekleme, mantık arama. Otur, sal be...

avatar caylak

Negima’nın torunu ama daha relaks kuzeni gibi: shounen kanı kaynıyor, immortallar takımıyla hem kafa açan hem de “lan bu neydi şimdi?” dedirten, hafif karanlık ama tam “çıtır çerez” atmosfer....

Shironeko Project: Zero Chronicle öyle ahım şahım bir anime değil ama karakter gelişimi beklenmedik derecede tatlı ilerliyor. Özellikle Prens’le Iris’in yavaş yavaş değişmesi, birbirlerine ve kendilerine bakışlarının evrilmesi hoş yakalanmış. İlk böl...

avatar caylak

D-Frag! tam saf komedi manyağı, karakterlerin kafası ayrı kırık. Özellikle final sahnesi… ulan orada cidden “bu kadar mı eğlenilir” dedirtiyor, beklenti boşa çıkmıyor. Saçma sapan ama tatlı bir kaos, bol bol absürt diyalog, oyun kulübü deliliği filan...

Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo ilk bakışta klasik harem/parodi gibi duruyor ama karakter gelişimi cidden şaşırtıyor. Joro’nun o ezik, ikiyüzlü hâlinden yavaş yavaş daha dürüst, daha net birine dönüşmesini izlemek baya keyifli. Yan karakterler de...

Mob Psycho 100, shounen klişesi gibi başlayıp tokat manyağı bir karakter gelişimi dersi veriyor resmen. Mob’un duygusal olarak büyümesini izlerken “güçlü olmak ne demekmiş” onu görüyorsun; kavga değil, kendini aşma hikayesi bu. Reigen’inden Ritsu’sun...

avatar caylak

FORUM GÜNDEMİ