Kanojo mo Kanojo tam olarak “beyninizi kapatıp keyif alacağınız” türden bir anime. Genel atmosfer full kaos, abartı ve saçma kararlarla dolu; ama tam da bu yüzden eğlenceli. Karakterler ciddi ilişki yaşamaya çalışırken ortaya çıkan absürtlükler inanı...
Shironeko Project: Zero Chronicle baya underrated kaldı bence. Çizim kalitesi ilk bakışta “eh işte” gibi duruyor ama o karanlık atmosfer, renk paleti ve karakter tasarımları hikâyeye cuk oturuyor. Özellikle savaş sahnelerinde animasyon beklenenden da...
Eski Negima’nın harem-ecchi curcunasını bırak, UQ Holder daha karanlık, daha cyberpunk, bol aksiyonlu bir “ölümsüzlük kulübü” havası veriyor; hem shounen gazı hem de hafif melankoli aynı pakette, tam gece gece binge’lenmelik....
Kanojo mo Kanojo tam beyin yakan aşk üçgeni manyaklığı, ama beni asıl tutan çizim kalitesi oldu. Renk paleti canlı, karakter tasarımları aşırı şeker ve mimikler çok iyi yakalanmış; komedi sahnelerinde yüz ifadeleri efsane akıyor. Hikâye zaten kafayı ...
D-Frag! ilk bakışta dümdüz absürt komedi gibi duruyor ama karakter gelişimi baya sağlam işlenmiş ya. Kazama’nın “sadece kabadayı” hallerinden, kulüpteki kızların yavaş yavaş içlerini açmasına kadar herkes ufak ufak evriliyor. Aralarındaki dinamik o k...
Diyaloglar tam “eski Negima ruhu + shounen gazı” karışımı: laf sokmalar cuk oturuyor, karakterlerin atışmaları samimi, ama bazen fanservice muhabbeti aksiyonu boğuyor. Yine de okurken “ulan devamını çevireyim” dedirten türden....
Negima’dan sonra UQ Holder’da karakter gelişimi resmen turbo moda geçmiş; çocukların dertleri, idealleri, travmaları öyle güzel katman katman açılıyor ki “shounen bu ya” deyip geçemiyorsun. Özellikle Tōta’nın salaklıktan olgunluğa geçişiyle ekip dina...
Soundtrack baya arada kaynıyor ama açınca fark ediyorsun; opening’ler tam shounen gazı, battle ost’leri de tokat gibi oturuyor sahnelere. Kulak dolduruyor, boş iş değil....
Kanojo mo Kanojo tam anlamıyla kafa dağıtmalık manyaklık: absürt aşk üçgeni, üstüne dördgen, bol bol çığlık, itiraf, kıskançlık… Ama hepsi öyle hafif, öyle mizahi ki, izlerken “ben ne izliyorum?” diye sorup sorup gülüyorsun. Ciddi romantik drama deği...
D-Frag! tam kafa dağıtmalık, absürt mizahın kitabını yazmış anime. Karakterler zaten manyak, kulüp savaşları ayrı eğlence ama o final sahnesi yok mu… Delilik dozunu öyle bir artırıyor ki “keşke devam sezonu gelse” diye küfürlü dua ediyorsun resmen. K...
Seishun Buta Yarou wa Bunny Girl Senpai no Yume wo Minai, ergenlik bunalımı diye geçiştirilemeyecek kadar dolu bir seri. Ama müzikleri… açılış, kapanış, arada çalan piyano tınıları, hepsi duygu tokadı gibi. Özellikle “Fukashigi no Karte” her karakter...
Diyaloglar resmen “shounen klişe 101” kitabından çıkmış gibi; arada parlayan espri ve laf sokmalar var ama çoğu sahne sanki otomatik pilotta yazılmış, ruhu Negima’daki kadar dolu değil....
Gate: Jieitai Kanochi nite, Kaku Tatakaeri ilk bakışta “askeri fantezi” diye geçip gideceğin bir seri gibi duruyor ama çizim kalitesi şaşırtıcı derecede sağlam. Karakter tasarımları net, renk paleti tam o fantastik dünyanın havasını veriyor, aksiyon ...
Soundtrack tam "shounen gazı" kıvamında: açılış girince koşarak power-up basasın geliyor, ama bölüm bitince akılda kalan parça sayısı sıfır. Güzel hypelıyor, ama unutulup gidiyor....
Çizimler on numara, sahneler yağ gibi akıyor; özellikle aksiyon panel geçişleri tam göz ziyafeti, hiç ucuz iş kokmuyor....
