Çizimler yağ gibi akıyor kanka; detay, mimik, kostüm hepsi cuk oturmuş, göz pornosu resmen....
CANLI AKIŞ
OST tam cuk oturmuş kanka; dramatik anlarda tokadı basıyor, romantik sahnelerde de yumuşacık sarıyor. Açılış kapanış zaten ayrı bağımlılık, bölüm biter bitmez skip değil replay tuşuna gidiyor el otomatik....
Tam saf “kış masalı + politik dram + deli gibi sahiplenici prens” atmosferi var; hem sıcak soba başı romansı gibi, hem de arka planda sürekli “ulan şimdi ne patlayacak?” gerilimi taşıyor....
UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2 ilk bakışta standart shounen gibi duruyor ama özellikle final sahnesi baya tokatlıyor. Hem Negima geçmişine selam çakıyor, hem de “lan buradan sonrası niye gelmedi?” dedirtiyor. Karakterlerin geleceğini şöyle kısacık...
Çizimler öyle temiz ve detaylı ki, her panel duvar kâğıdı yapmalık. Gözlere ziyafet, tam “bunu kim çiziyorsa eline sağlık” dedirten cinsten....
Diyaloglar cuk oturuyor kanka; hem shoujo şirinliği var hem de arada öyle laf sokmalar geçiyor ki “oha kız ne dedi” moduna giriyorsun. Hiç yapış yapış değil, karakterlerin atışmaları seriyi tek başına taşıyor resmen....
Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo tam bir kafa dağıtmalık; hem romantik komedi, hem de hafif “ulan ne dönüyor burada” dedirten mind-game havası var. Seri sürekli beklentinle dalga geçiyor, karakterlerin ikiyüzlülüğü de aşırı eğlenceli işlenmiş. Ne ...
Tatlı sert politik entrika + aşırı şımartan prens kombosu; hem “ay ne güzel ship be” diye iç ısıtıyor, hem de krallık dramı sayesinde sıkmaya fırsat bulamıyor, sarıp sarmalayan yumuşak bir masal gibi akıyor....
Seishun Buta Yarou’nun müzikleri ayrı bir tokat atıyor insana. Açılış “Kimi no Sei” zaten akıldan silinmiyor, kapanış şarkıları ise her heroine özel versiyonuyla duyguyu ikiye katlıyor. Sahneye göre hafif jazz, hafif melankoli, tam ayarında kullanılm...
Çizimler şeker gibi ama detay fakiri; göze hoş, duvara poster asmalık değil....
Shironeko Project: Zero Chronicle beklediğimden daha sert vurdu, özellikle diyalog tarafı. Karakterler arası atışmalar, kral-soylu muhabbetleri, ışık-karanlık çatışmasındaki konuşmalar baya sağlam yazılmış. “Shonen işte” deyip geçmelik değil, arada “...
“Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo”yu hâlâ izlemediysen baya şey kaçırıyorsun. Diyaloglar resmen show's starı: karakterler birbirine öyle laf sokuyor, öyle kıvrak zekâ gösteriyor ki sahneler akıp gidiyor. Özellikle Joro’nun iç sesiyle dışarıda söyl...
Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo ilk bakışta klişe harem komedisi gibi duruyor ama yürüyen plot twist resitali resmen. Çizim kalitesi de gayet tatmin edici; karakter ifadeleri, komedi anlarındaki abartı yüzler, renk paleti falan tam “şu an ne oluy...
Seishun Buta Yarou, “ergenlik sendromu” bahanesiyle aslında hepimizin kafasındaki o saçma sapan, duygusal kaosu masaya yatıran anime. Atmosferi tam “gece 02.00, herkes uyumuş, sen hâlâ kendi dramını düşünüp tavana bakıyorsun” modunda. Ne tamamen depr...
Let's Play: Quest-darake no My Life beklediğimden çok daha eğlenceli çıktı, özellikle final sahnesi baya tokat gibiydi. Hani bütün sezon boyunca “eh işte güzel gidiyor” diyorsun, finalde bir koyuyor, “devamı ne zaman geliyor?” moduna giriyorsun. Kara...