D-Frag! ilk bakışta dümdüz absürt komedi gibi duruyor ama karakter gelişimi baya tatlı ilerliyor. Başta sadece kaos çıkaran tipler yavaş yavaş birbirinin zayıf yanlarını öğrenip garip bir “aile” formuna evriliyor. Özellikle Kenji’nin giderek kulübe g...
Diyaloglar tam “shounen klişesi speedrun” gibi; arada güzel laflar çıkıyor ama çoğu sahne sanki deadline’a 5 dakika kala yazılmış fanfic tadında....
Çizimler cuk diye oturmuş kanka; detay, mimik, aksiyon hepsi taş gibi, sayfalar resmen akıyor....
Seishun Buta Yarou, dramı dozunda, diyalogları tokat gibi anime; ama beni asıl kilitleyen müzikleri oldu. Açılış kapanış zaten cuk oturuyor da, arka plandaki o hafif melankolik, hafif umutlu ost’lar sahneleri bambaşka bir seviyeye taşıyor. Kulaklığı ...
Shironeko Project: Zero Chronicle beklediğimden çok daha vurucu çıktı, özellikle de final sahnesi… Romantizm mi dersin, dram mı dersin, hepsi tek yumrukta göğse oturuyor resmen. Klasik mutlu son beklemeyin, tokadı basıp bırakıyor anime. Çok uzun deği...
Kanojo mo Kanojo tam anlamıyla “beyin kapat, kahkaha aç” animesi. Genel atmosferi aşırı hafif, renkli ve absürt; her sahnede “yuh artık” diye güldürüyor. Dram kasmıyor, romantizm de var ama ciddiye alınmak için değil, eğlenmek için. Yorucu serilerden...
Soundtrack tam anlamıyla “shounen gazı” veriyor; opening girince “tamam, şimdi yardırma zamanı” diyosun, battle ost’lar da sahneleri mis gibi yükseltiyo, kulağa yapışıp kalıyor....
Karakter gelişimi tarafında UQ Holder tam “shounen turbo mod”: Derin psikoloji bekleme, ama Tōta ve tayfanın level atlar gibi büyümesini izlemek acayip keyifli; Negima kadar detaylı değil ama tempolu, eğlenceli ve duygusal anları vurduğu yerde sağlam...
Final sahnesi resmen “Negima’ya selam çakıp kaçıyoruz” modunda; duygu var, hype var ama closure yok. Tam yükselmişken elektrikler kesildi gibi bitti, insanın içinden “lan daha yeni ısınıyorduk” demek geliyor....
Wuliao Jiu Wanjie beklediğimden çok daha eğlenceli çıktı, özellikle diyaloglar şahane. Laflar hem absürt hem de yer yer ince mizahla dolu, karakterler birbirine öyle güzel laf sokuyor ki bölüm nasıl bitti anlamıyorsun. Klasik shounen muhabbeti beklem...
Let's Play: Quest-darake no My Life beklediğimden komik çıktı, özellikle diyaloglar baya tokat gibi. Anime resmen “visual novel + RPG sohbet ekranı” karışımı; laf atmalar, saçma quest muhabbetleri, karakterlerin birbirine laf sokmaları derken bölüm n...
D-Frag!, komedi/anime dünyasında gizli kalmış cevher resmen. Okul kulübü saçmalıkları diye giriyorsun, absürt karakterler ve manyak diyaloglarla bağımlı çıkıyorsun. Özellikle final sahnesi… Yarım kalmışlık hissi veriyor ama tam da o yüzden “devamı ne...
Final sahnesi resmen “hadi çocuklar, devamı kafanızda” diyip bırakmış; hype’ı veriyor ama tatmin etmiyor, güzel bir veda değil, yarım kalmış bir fanfiksi gibi....
Soundtrack tam “şonen gazı” ayarında: açılış-kapanış akılda kalıcı, aralara serpiştirilen epik parçalar dövüş sahnelerini ciddi coşturuyor. Kulak tırmalayan hiçbir şey yok, playlist’lik birkaç parça rahat çıkar....
UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2, shounen klişesi gibi başlayıp karakter gelişimiyle şaşırtan bir seri. Özellikle Touta’nın “ölümsüzlük” kafasını yavaş yavaş sorgulaması, geçmişiyle yüzleşmesi çok tatlı ilerliyor. Yan karakterler de sadece süs değil...
