Kanojo mo Kanojo tam beyin dinlendirmelik manyak romantik komedi. Çizim kalitesi beklenmedik şekilde iyi; renk paleti canlı, karakter tasarımları cuk oturuyor, mimikler abartılı ama tam bu seriye yakışan cinsten. Komedi sahnelerinde animasyon akıyor,...
Mob Psycho 100, dövüş sahneleriyle falan zaten akıyor da, beni asıl vuran diyalogları oldu. Çocukluk, özgüven, yalnızlık, “güçlü olmak” ne demek, hepsini araya öyle ince ince sıkıştırıyor ki, lafa tutuluyorsun. Reigen’in geyiğiyle Mob’un saf cümleler...
Müzikler fena değil ama öyle “playlist’e atayım da döndüre döndüre dinleyeyim” olayı yok. Sahneye gaz veriyor, işi görüyor; sonra da akıldan çıkıp gidiyor işte, biraz harcanmış potansiyel....
D-Frag! tam cringe mizahın kitabını yazıyor, ama asıl gizli silahı müzikleri. Açılış parçası “Kajirikake no Rakuen” öyle gaz ki, iki bölüm izleyip kalkayım derken bir bakmışsın sezon bitmiş. Aralarda çalan garip, enerjik OST’ler sahnelerin absürtlüğü...
Final sahnesi resmen “hadi kardeşim, devam sezonu çıkaracağız” diye bağırıp ortada bıraktı; hype’ı verip duyguyu tam oturtamadan **bam** kesmişler, tatlı tatlı giderken elektrikler kesilmiş gibi....
Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo, tam “çerezlik” romantik komedi; ama çizim kalitesi beklenenden iyi, karakter tasarımları cuk oturmuş. Renk paleti sıcak, mimikler net, komik anlarda yüz ifadeleri baya taşıyor. Arada ufak kalite dalgalanmaları var...
d-frag!, diyaloglarıyla insanı hazırlıksız yakalayan, absürtlüğü sonuna kadar kullanan bir komedi animesi. karakterler iki cümlede bir birbirine laf sokuyor, tepkiler o kadar abartılı ki en ciddi sahnede bile kahkaha attırıyor. özellikle kazama’nın ç...
Gate: Jieitai Kanochi nite, Kaku Tatakaeri beklediğinden daha iyi çıkan serilerden; askerî tarafıyla kandırıyor ama fantastiği de güzel veriyor. Özellikle müzikler baya sağlam: açılışlar hem gaz hem akılda kalıcı, savaş sahnelerindeki orkestral parça...
Kanojo mo Kanojo ilk bakışta düz saçmalık gibi duruyor ama karakter gelişimi şaşırtıcı şekilde tatlı ilerliyor. Başta tam mal gibi davranan MC yavaş yavaş duygusal olarak olgunlaşıyor, kızların da motivasyonları netleşip derinleşiyor. Bu absürt aşk ç...
Soundtrack resmen gizli hazine; opening’ler hem gaz hem duygusal, savaş sahnelerinde müzik girince “tamam, şimdi epikleşiyoruz” moduna sokuyor. Anime orta karar kalsa bile OST’ler için bile izlenir, o derece....
Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo ilk bakışta klişe harem komedisi gibi duruyor ama karakter gelişimi baya sağlam tokat atıyor. Başta herkes karikatür gibi, sonra yavaş yavaş maskeler düşüyor, özellikle Joro ve Sun-chan tarafında “lan bu çocuklar b...
Final sahnesi resmen “fanservice mi, devam kapısı mı, yoksa troll mü?” diye kafa ütülüyor. Güzel hype’ladı ama cevap yerine soru bıraktı; tatlı bir gaz, sinir bozucu bir yarım kalmışlık hissi....
UQ Holder!, Negima’nın torunu ama havası bambaşka: daha karanlık, daha geleceğe dönük, shounen gazı tavan; hem “ne oluyor lan burada?” dedirten gizem var, hem de çeteyle takılıyormuşsun gibi samimi bir macera atmosferi. Böyle hafif cyberpunk soslu, g...
tatlı tatlı gamer kafasıyla romantik-komedi sosunu karıştıran, izlerken insanı yormayan bir iş. genel atmosferi baya sıcak; böyle hafif kaotik ama “gel bi bölüm daha takıl” diyen cinsten. karakterlerin awkward halleri, oyun dünyası göndermeleri ve gü...
çizim kalitesiyle daha ilk bölümden “oha, bu webtoon ruhunu bayağı iyi taşımışlar” dedirtiyor. renk paleti cıvıl cıvıl, karakter ifadeleri tatlı tatlı akıyor; özellikle mimikler ve oyun dünyası detayları bayağı özenli. hikâye zaten samimi, gamer kafa...
