Wuliao Jiu Wanjie, temposunu hiç düşürmeden absürt evren gezintisi yaptıran cinsten. Asıl sürpriz ise müzikleri; aksiyon sahnelerinde gazı köklerken sakin anlarda atmosferi bayağı iyi topluyor. Görüntüyle sesin birbirini taşıdığı o keyifli yapımlarda...
Wuliao Jiu Wanjie’de müzikler bayağı sağlam, beklemediğin yerden vuruyor. Özellikle savaş sahnelerinde giren o epik tınılar insanın damarını kabartıyor, karakter dramlarında ise sakin ama iç burkan melodiler kullanmışlar. Açıp “yan fona koyayım” diye...
Final sahnesi tam “lan bitti mi şimdi?” hissi ya. Duyguyu veriyor, hype’ı yükseltiyor ama açıklama yok, tatmin yok. Resmen yarım bırakılmış save dosyası gibi… cliffhanger değil, bildiğin duvardan aşağı bırakmışlar....
Final sahnesi resmen “lan daha yeni ısınıyorduk, niye bitirdin?!” dedirten cinsten. Hype’ı verip ortadan kaybolan eski sevgili gibi; tatlı bir gaz, yarım kalmış bir veda....
Soundtrack tam cuk oturmuş kanka; OP/ED’ler hem hype’lıyor hem de serinin o “ölümsüzlük + shounen kaosu” havasını güzel taşıyor. Anime orta karar kalsa da müzikler “lan keşke seri de böyle kaliteli olsaydı” dedirtiyor....
Mob Psycho 100, shounen diye geçip de karakter gelişimini tokat gibi çarpan nadir animelerden. Mob'un duygusal olarak büyümesini izlemek resmen terapi gibi; çocuk tam anlamıyla “duygusuz piyon”dan, kendi sınırlarını çizen bir bireye dönüşüyor. Reigen...
UQ Holder, Negima evrenini alıp daha karanlık, daha cyberpunk ve daha “ölümsüzler kulübü” kafasına bağlayan seri; atmosfer olarak tam ergenlikten çıkmış, yetişkinliğe göz kırpan ama hâlâ shounen gazını sonuna kadar veren bir “distopik macera playgrou...
Wuliao Jiu Wanjie öyle manyak bir anime ki, atmosferinin yarısını müzikler taşıyor resmen. Açılış kapanış şarkıları değil sadece, araya serpiştirilmiş o lo-fi tadında, bazen de gaza getiren parçalar var ya… Seni çat diye o dünyaya kitliyor. Hikaye za...
Negima'nın büyülü okul neşesini alıp üstüne ölümsüzlük, karanlık gelecek ve bolca “hayat niye bu kadar dertli?” sosu dökmüşler. Hem macera akıyor hem içten içe hüzünlü; tam gece 3 animesi....
Shironeko Project: Zero Chronicle beklediğimden daha karanlık çıktı ve müzikler tam cuk oturuyor. Özellikle açılış ve kapanış şarkıları animeyi olduğundan bile epik hissettiriyor, o duygusal sahnelerde fonda çalan melodiler gerçekten vuruyor. Hikâye-...
Mob Psycho 100 dışarıdan bakınca “komedi shounen” gibi duruyor ama esas yumruğu karakter gelişimiyle atıyor. Mob’un duygusal olarak büyümesi, kendine güven kazanması, toksik şeylerden uzaklaşması o kadar doğal ilerliyor ki fark etmeden bağlanıyorsun....
Let's Play: Quest-darake no My Life beklediğimden çok daha eğlenceli çıktı, özellikle final sahnesi resmen “devamı gelsin lan” dedirtiyor. Kapatırken öyle tatlı bir tat bırakıyor ki karakterleri özlüyorsun. Komedi, oyun ve hafif duygusallık hoşuna gi...
Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo ilk bakışta “klasik liseli romcom” gibi duruyor ama animasyon ve çizim kalitesi şaşırtıcı derecede temiz. Renk paleti canlı, karakter ifadeleri baya zengin, komedi sahnelerinde yüz animasyonları cuk oturuyor. Aşırı...
Soundtrack tam “shonen adrenalini + hafif nostalji tokadı” kıvamında; OP/ED’ler kulakta kalıyor, aksiyon sahnelerinde bass girince “hadi ulan!” diye ayağa zıplatan cinsten....
Mob Psycho 100 ilk bakışta “oha bu ne böyle, çizimi bozuk” dedirtiyor ama olay tam orada kopuyor zaten. Bilerek o kadar yamuk, abartılı ve dinamik yapılmış ki aksiyon sahnelerinde resmen ekrandan dışarı taşıyor. Renk kullanımı, hareket akıcılığı fala...
