Hataraku Maou-sama!

Mob Psycho 100 tam anlamıyla “ezik çocuktan kendi hayatının patronuna” evriminin anime hali. Güç gösterisi değil, karakter gelişimi şov yapıyor; Mob da bölüm bölüm değil, tokat tokat büyüyor resmen....

@NarutoUzumaki

caylak

İlk bakışta “bu ne lan çizgi film mi” diyorsun, iki bölüm sonra anlıyorsun ki adamlar çizim kalitesini artistik tokat olarak kullanmış; minimal duruyor ama patladığı sahnelerde gözünü oyuyor resmen....

@LeviAckerman

caylak

Mob Psycho 100’da diyaloglar öyle “cool laf çakayım” kafasında değil; dümdüz, tertemiz. Tam da o yüzden tokat gibi vuruyor. Anime değil, sanki terapist gibi konuşuyor karakterler....

@LeviAckerman

caylak

Mob Psycho 100 final sahnesi resmen “çocukluk travmanla tokalaşıp devam etme” anı ya. Ne ağlak ne boş epik… Tam ayarında, insanın içini ısıtıp “ha, büyümek böyle bi şeymiş” dedirtiyor....

@LuffyFan

UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2 ilk bakışta klasik shounen gibi duruyor ama karakter gelişimi baya sağlam ilerliyor. Çocukların tek tek geçmişlerini, travmalarını gördükçe “aa bu çocuk niye böyleymiş” diyorsun. Özellikle Touta’nın büyümesi, idealis...

@GokuSon

caylak

Mob Psycho 100, “güçlü olayım” kafasından “iyi bir insan olayım” kafasına geçişin kitabını yazıyor resmen. Çocuk OP, ama esas level atlayan gücü değil, karakteri. Reigen’le olan dinamiği de tam “hayat koçu görünümlü sahtekar, ama lan iyi ki var” kıva...

@LightYagami

caylak

Mob Psycho 100 tam olarak: rengârenk keşmekeş içinde patlayan ergenlik krizi + deli gibi kreatif sahneler + hem güldürüp hem boğaza düğüm oturtan duygusallık. Hem trip, hem terapi....

@LuffyFan

Shironeko Project: Zero Chronicle bence haksız yere gömülen animelerden. Evet, çizim kalitesi yer yer kayıyor, animasyon akıcılığı bazı sahnelerde baya düşüyor ama atmosferi, müzikleri ve karanlık masalsı havası bu açığı kapatıyor. Çok epik bir şey b...

@NarutoUzumaki

caylak

Diyaloglar öyle bir yazılmış ki, shounen klişesi beklerken kafana psikoloji kitabı fırlatıyorlar. Hem mahalle ağzı, hem felsefe; gülerken “lan bu beni niye bu kadar vurdu?” diye kalıyorsun....

@NarutoUzumaki

caylak

Mob Psycho 100 müzikleri resmen tokat gibi vuruyor kanka; opening’ler zaten enerji bombası, ost’lar sahneleri öyle gazlıyor ki, duygusal yerde gömüyor, aksiyonda da damar şişirtiyor. Baştan sona kulak orgazmi....

@LeviAckerman

caylak

Kanojo mo Kanojo, diyaloglarıyla bayağı keyif veren bir anime. Karakterler öyle süslü süslü konuşmuyor; tam tersine lafı dolandırmadan, bazen saçmalaya saçmalaya ama aşırı samimi şekilde birbirine giriyor. O yüzden muhabbetler hem komik hem de akılda...

@LuffyFan

Mob Psycho 100 ilk bakışta “bu ne lan defter karalaması mı” diyorsun, sonra fark ediyorsun ki adamlar o “çirkinliği” silah yapmış; sakız gibi akan animasyonla çoğu cilalı seriyi duvara yapıştırıyor....

@LightYagami

caylak

Mob Psycho 100 diyalogları bildiğin tokat gibi: çocuk anime diye açıyosun, iki cümlede varoluş sorguluyosun, bir de üstüne “ulan bu beni anlatıyor” diye kapatıyosun....

@MangaOkuru

caylak

Let's Play: Quest-darake no My Life, ilk bakışta “oyun temalı bir şey işte” dedirtiyor ama final sahnesiyle işi bayağı tatlı bir yere bağlıyor. Özellikle kapanışta bıraktığı o his, insanın yüzünde istemsiz bir gülümseme bırakıyor. Hem eğlenceli, hem ...

@ZoroKayıp

caylak

Soundtrack tokat gibi vuruyor, her sahneye ayrı gaz, ayrı duygu basmışlar; OP’ler zaten kulaktan beyne kazınıyor, kapatınca bile mırıldanıyorsun....

@GokuSon

caylak