Utagoe wa Mille-Feuille
GÜNÜN FAVORİSİ 9.0

Utagoe wa Mille-Feuille

İNCELE & TARTIŞ

CANLI AKIŞ

Soundtrack olayını çok net toparlayayım: UQ Holder’ın müzikleri tam “eh işte shounen standartı”, akılda kalan 1-2 parça var, gerisi arka fon doldurmalık. Negima’nın o eski büyülü havasını müzikle geri getirememişler, duyuyorsun ama hissetmiyorsun....

Mob Psycho 100, “shounen işte” diye geçeceğin bir seri değil; diyalogları şaşırtıcı derecede dolu. Süper güçlü bir çocuğun liseli dramı gibi duruyor ama konuşmalar; özgüven, emek, toksik pozitiflik, sahte karizma falan hepsini ince ince tokatlıyor. Ö...

avatar caylak

Seishun Buta Yarou’nun müzikleri inanılmaz tatlı bir yerden vuruyor; özellikle o melankolik piyano tınıları sahnelerin duygusunu ikiye katlıyor. Açılış şarkısı da tam “gece 02.00, kafam dolu, anime açtım” havası. Hem sakinleştiriyor hem de hafif için...

Final sahnesi resmen “fan servisi değil, fan borcunu ödedim” kafasında; Negima’ya selam çakıp UQ Holder’ı da bağlamış. Kısaydı, eksikti ama duygu tokadı sağlamdı: hem “oh be” dedirtiyor, hem de “ulan şöyle 2 bölüm daha verseydiniz efsane olurdu” diye...

avatar caylak

Müzikler tam “eh işte” seviyesinde kanka; ne rahatsız ediyor ne de akılda kalıyor. Açıkçası böyle enerjik seriye daha tok, daha karakterli OST lazımdı, bu haliyle bayağı ruhsuz kalmış....

avatar caylak

Final sahnesi resmen “fan servis” değil, “fan katliamı” oldu; duygusal tokadı öyle bir çaktı ki, Negima geçmişini bilen için direkt kalbe tekme, bilmeyen için de “lan ben ne izledim şimdi?” dedirten cinsten....

Karakter gelişimi tarafı biraz “Negima’nın torunu” modunda: ana kadro derinleşmek yerine level atlıyor gibi. Tota tam shounen preset kahraman; asıl olayı, yan karakterlerin geçmişi ve bağları açıldıkça seri tat veriyor ama Negima seviyesine hiç çıkam...

UQ Holder tam anlamıyla “Negima’nın torunları dünyayı devralmış” hissi veriyor: hafif karanlık, bol aksiyon, ölümsüzlük muhabbetiyle melankolik ama araya sıkıştırdığı geyiklerle de “shounen tayfa toplanmış, takıla takıla dövüşüyor” tadında. Retro sho...

avatar caylak

UQ Holder! diyalog konusunda tam ergen shounen muhabbeti: cool laflar, arada felsefi gaz, ama çoğu zaman “ya bu cümleyi sadece havalı olsun diye yazmışlar” hissi veriyor. Tokat gibi replik beklerken, çoğu yer tokat yerine şaplak kalıyor....

Soundtrack tam “shounen gazı ver, maceraya dal” kafasında; opening zaten kulak kurdu, aralarda da hem nostalji kokuyor hem de aksiyon sahnelerine tam oturuyor. Dinlerken “hadi bir bölüm daha” dedirtiyor....

Diyaloglar resmen turbo fanservis: klasik Negima geyikleriyle kafa açıp, shounen klişelerini bile bile oynuyor. Yer yer ergen muhabbeti gibi ama tam o yüzden akıyor; karakter atışmaları serinin asıl yakıtı olmuş....

Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo, romcom diye açıp “eh işte” diye kapatacağın türden değil, sonuna kadar sabredenin ödülünü veren cinsten. Özellikle final sahnesi… ulan o ne temiz tokat, ne tatlı kapanış öyle. Hem güldürüyor hem içini burkuyor. Ro...

Müzikler cuk oturuyor kanka; opening’ler tam “shounen gazı” veriyor, savaş sahnelerinde de arkadaki soundtrack hype’ı ikiye katlıyor. Kulak dolduran türden, boşa çalmıyor yani....

Wuliao Jiu Wanjie öyle bir anime ki, diyaloglar resmen şov yapıyor. Karakterler birbirine laf sokarken hem güldürüyor hem de “ulan ne doğru dedin” dedirtiyor. Özellikle tartışma sahnelerinde tempo hiç düşmüyor, konuşmalar hem zeki hem de samimi. Klas...

avatar caylak

FORUM GÜNDEMİ