S-Rank Monster no ''Behemoth'' dakedo, Neko to Machigawarete Elf Musume no Pet toshite Kurashitemasu

Final sahnesi tam “yıllardır çektiğimiz çilenin faiziyle geri ödenmesi” gibiydi; hem tatmin etti hem de “heh işte şimdi bitti bu hikâye” dedirtti. Özellikle o son bakışma… resmen fanlara göz kırpma, “siz de biliyorsunuz ne çektiğimizi” pozu....

@LuffyFan

Shironeko Project: Zero Chronicle beklediğimden daha duygusal çıktı, özellikle müzikleri bayağı iyi vuruyor. Açılış-kapanış şarkıları zaten ayrı güzellik, ama arka planda çalan o hafif hüzünlü melodiler sahneleri resmen taşıyor. Hikâye klasik görüneb...

@AnimeGuru

caylak

UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2 beklediğimden çok daha akıcı çıktı, özellikle müzikler baya vuruyor. Açılış şarkısı zaten gazı veriyor, ama arka plandaki o hafif elektronik, hafif epik tınılar sahneleri ciddi anlamda toparlıyor. Duygu veren yerlerd...

@LuffyFan

Kanojo mo Kanojo ilk bakışta sadece saçma bir harem komedisi gibi duruyor ama karakter gelişimi şaşırtıcı derecede tatlı ilerliyor. Naoya’nın çelişkileri, kızların birbirini kabullenişi derken olay “saf komedi” çizgisinden çıkıp duygusal olarak da bi...

@AnimeGuru

caylak

UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2, beklediğimden çok daha akıcı ve tatmin edici bir çizim kalitesine sahip. Özellikle dövüş sahnelerindeki animasyon akıcılığı ve efektler, “oha bunu TV serisinde yapmışlar” dedirtiyor. Karakter tasarımları da hem mode...

@LightYagami

caylak

“Jiisan Baasan Wakagaeru” tam anlamıyla “gençleşmiş dede-nine izlerken içim kıpır kıpır oldu” animesi.

Profesyonel gözle bakınca:
- Aynı anda hem aşk, hem evlilik, hem yaşlılık, hem de gençlik dramasını işliyor; bunu da abartılı dramaya kaçmadan...

@AnimeGuru

caylak

Renai Flops, ilk bakışta “yine mi harem romcom” dedirten ama izledikçe “ben ne izliyorum lan şu an?” noktasına getiren nadir serilerden. Başta bildiğin klişe gibi ilerliyor: beş kız, saçma tesadüfler, ecchi dozajı, klasik anime absürtlüğü… Ama sonra ...

@AnimeGuru

caylak

Chain Chronicle: Haecceitas no Hikari, “klasik JRPG havası” seviyorsan direkt senlik iş. Kocaman bir kıta, farklı ırklar, fraksiyonlar, ordular, kara ordu vs. derken baya dolu bir fantezi dünyası var. Hikâye de “kötü adamı dövelim” basitliğinde değil...

@ZoroKayıp

caylak

NegaPosi Angler kesinlikle “balık tutmalı slice of life” diye geçip gidilecek bir iş değil, bence tam tersi. Balıkçılık burada sadece bahane; asıl derinlik, karakterlerin kafasının içindeki o pozitif-negatif gelgitlerde. Her bölüm sanki başka bir kar...

@GokuSon

caylak

Kanojo mo Kanojo tam anlamıyla saçma ama izlemesi manyak keyifli serilerden biri. Harem klişesi diyip geçme, tempo o kadar hızlı ki bir bakmışsın sezon bitmiş. Özellikle final sahnesi yok mu… “Lan cidden burada mı bıraktınız?!” diye bağırtacak cinste...

@ZoroKayıp

caylak

Seishun Buta Yarou’nun olayı bence atmosferinde saklı: sakin, hafif hüzünlü ama arada bir tokat gibi vuran diyaloglar, gece sahneleri, kafelerde geçen konuşmalar falan insanın içini garip rahatlatıyor. Hem duygusal, hem zeki, hem de aşırı kasmadan fa...

@ZoroKayıp

caylak

D-Frag! tam bir kafa dağıtmalık manyaklık, ama asıl parlayan kısım müzikleri. OP/ED zaten bağımlılık yapıyor, fonda çalan komik, hafif kaotik BGM’ler de sahnelerin absürtlüğünü ikiye katlıyor. Özellikle kavga/kaçış sahnelerindeki tempolu parçalar bay...

@MangaOkuru

caylak

...

@LuffyFan

Seishun Buta Yarou, diyalog konusunda şaka maka seviye atlamış bir seri. “Liseli dramı” diye gelip tokat manyağı oluyorsun; laf sokması, felsefesi, duygusallığı çok dozunda. Karakterler konuşurken gerçekten insan dinliyormuşsun gibi, yapaylık yok. He...

@NarutoUzumaki

caylak

Let's Play: Quest-darake no My Life ilk bakışta klasik oyun dünyasına ışınlanma gibi duruyor ama esas olayı karakter gelişimi. Ana karakterin “sadece oyun” kafasından çıkıp gerçekten sorumluluk almayı öğrenmesi baya tatlı işlenmiş. Yan karakterler de...

@MangaOkuru

caylak