Nmeneko, aslında klasik anlamda “anime dizi” değil; 80’ler Japon pop kültürünün ruhunu, kediler, deri ceketler ve hafif asi bir estetikle paketleyip önüne koyan kült bir fenomen. İzleme sebebin de tam burada yatıyor: Bugün gördüğün birçok “cool kedi”...
...
Mob Psycho 100 ilk bakışta sıradan bi shounen gibi duruyor ama karakter gelişimi manyak iyi işlenmiş abi. Mob’un duygularını bastıran, kendine güveni olmayan hâlinden yavaş yavaş “kendi olmak” için verdiği mücadeleyi izlemek resmen terapi gibi. Yan k...
Soundtrack resmen şov yapıyor kanka; dramatik sahnelerde tokat gibi vuruyor, romantik anlarda da yumuşacık sarıyor. Özellikle o ana tema var ya, iki bölüm dinleyince kafaya kazınıyor, OP/ED de tam “skip edilmez” ayarında....
Let’s Play: Quest-darake no My Life tam “diyalog izlemek için anime açanlar”a göre. Muhabbetler öyle doğal ve hızlı ki, karakterlerin atışmalarını dinlerken bölüm nasıl bitti anlamıyorsun. Espiriler yerli yerinde, RPG goygoyu da çok dozunda. Aksiyon ...
Çizimler yağ gibi akıyor kanka; detay, ifade, panel düzeni hepsi cuk oturmuş. Her sayfa sanki duvar kâğıdı seçmeye gelmişsin gibi, göz resmen bayram ediyor....
Wuliao Jiu Wanjie ilk bakışta klasik power fantasy gibi duruyor ama karakter gelişimi şaşırtıcı derecede sağlam. Özellikle baş karakterin “napıyorum lan ben?” sorgulamaları ve yan karakterlerin tek boyutlu tipler olmaktan çıkıp yavaş yavaş derinleşme...
Kanojo mo Kanojo tam anlamıyla “mantık arama, keyfine bak” kafasında bir seri. Harem klişesi gibi duruyor ama temposu manyak, şakalar yerli yerinde, karakterler de beklenmedik derecede tatlı. Final sahnesi ise tam “lan bi sezon daha olsa izlerdim” de...
D-Frag! tam “ben niye daha önce izlememişim” dedirten türden manyak bir seri. Özellikle diyaloglar aşırı hızlı, saçma ve zeki esprilerle dolu; karakterler sürekli birbirine laf sokuyor, hiç durmadan atışıyor. Bir bakmışsın tek sahnede on tane punchli...
Akira Toriyama’nın elinden çıkma post‑apokaliptik çöl macerası, kısacası izlememek için sebep yok.
Hem klasik Toriyama çizgisi hem de modern animasyon teknikleri çok iyi harmanlanmış; karakter tasarımları, araçlar, çöl atmosferi falan baya göze hi...
Karakter gelişimi resmen level atlıyor: kız “klişe kötü nişanlı”dan çıkıp özsaygısını, hedeflerini tek tek inşa ediyor; prens de “soğuk taş surat”tan “aşkı için her şeyi yakarım” moduna evriliyor. Başta bildiğin otome kalıbı diyorsun, birkaç bölüm so...
Tam bir “şeker kaplı tutsaklık” havası var: dışı pembe shoujo, içi hafif gotik, obsesif prens kokuyor; tatlı tatlı okurken bir anda “lan bu çocuk bayağı saplantılı” diye irkiliyorsun ama sayfayı da bırakamıyorsun....
...
UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2, beklediğimden çok daha eğlenceli çıktı, özellikle de müzikler bayağı hoş. Açılış parçası hem gaz hem de hafif duygusal, bölümler arası kullanılan ost'lar da sahneleri güzel taşıyor. Aksiyon anlarında tempo yükseliyo...
...
