Mob Psycho 100’a “çizimler dandik” diye burun kıvıran tayfaya sesleniyorum: O çizim tarzı bilerek öyle ve animeyi izleyince nasıl cuk oturduğunu fark ediyorsun. Sakata sakata akan animasyon, manyak gibi kreatif sahneler, duyguyu direkt veriyor. İlk b...
UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2’yi küçümsemeyin, diyaloglar şaşırtıcı derecede keyifli. Karakterlerin birbirine laf atması, mizahla ciddiyetin arasındaki denge falan baya iyi tutulmuş. Bazı sahnelerde resmen “manga okuyormuşsun” hissi veriyor, boş ...
UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2, tam “çerezlik” anime ama çizim kalitesi baya tatlı. Eski animelere göre hem daha temiz hem de aksiyon sahnelerinde animasyon akıyor, göz yormuyor. Karakter tasarımları da hoş, renk paleti canlı. Eğer hafif ecchi, bo...
Wuliao Jiu Wanjie ilk bölümlerde “bu ne lan?” dedirtiyor ama karakter gelişimi fena akıyor. MC klasik ezik başlayıp tosuncuk power fantasy’e dönüşmüyor; adım adım, hatalarından dayağından öğreniyor. Yan karakterler bile tek tip değil, motivasyonları ...
Wuliao Jiu Wanjie öyle manyak bi anime ki, final sahnesi hâlâ kafamın içinde döne döne replay alıyor. Hem duygusal tokat atıyor, hem de “lan şimdi ne izledim ben?” diye düşündürüyor. Karakter gelişimi, atmosfer, kapanışta verilen o son his… ciddi söy...
Negima’nın torunları cyberpunk’a bulaşmış gibi: hem shounen gazı hem ecchi geyik, üstüne hafif melankoli sosu. Kaos, muhabbet ve fanservice üçlüsüyle tam “kanepede yayılıp kafa dağıtmalık” seri....
Negima’nın üzerine şak diye “ölümsüzler shounen” sosu dökmüşler gibi; hafif karanlık, bol aksiyon, arada fanservice, ama en çok da “ölsem de vazgeçmem lan” havası veren, enerjisi hiç düşmeyen bir seri....
“Let’s Play: Quest-darake no My Life” tam olarak diyalog şovu ya. Karakterler konuşurken sanki yanlarında oturup muhabbetlerine karışacakmışsın gibi hissettiriyor; espriler doğal, laf sokmalar yerinde, temposu da hiç düşmüyor. Uzun uzun açıklama kasm...
Shironeko Project: Zero Chronicle ilk bakışta klasik iyi-kötü çatışması gibi duruyor ama final sahnesi tokadı basıyor resmen. O son kareler, o seçimin ağırlığı… Hem romantik, hem trajik, hem de “ulan böyle mi bitecekti?” dedirtiyor. Ani biterken boğa...
Shironeko Project: Zero Chronicle bence haksız yere gömülen serilerden. Evet, çizim kalitesi yer yer düşüyor, bazı sahneler “abi bunu niye böyle yapmışlar” dedirtiyor, kabul. Ama atmosfer, müzikler, karakter dinamikleri hoş; ufak bütçeli, samimi bir ...
Wuliao Jiu Wanjie beklediğimden çok daha iyi görünüyor, hani böyle ucuz webanime havası var sanıyorsun ama çizim kalitesi şaşırtıcı derecede tatlı ve akıcı. Özellikle renk paleti ve karakter yüz ifadeleri baya özenli, dövüş sahnelerinde de animasyon ...
Soundtrack tam cuk oturmuş kanka; opening hype, arka plan müzikleri de sahneleri güzel gazlıyor ama öyle “efsane OST” seviyesine çıkamıyor, akılda kalıcılık biraz eksik....
Gate: Jieitai Kanochi nite, Kaku Tatakaeri beklediğimden iyi çıktı, özellikle diyaloglar baya tatlı. Asker bürokrasisi, otaku muhabbetleri, fantastik dünya siyaseti derken hem mizahi hem ciddi konuşmalar var, hiç yapış yapış değil. Karakterler boş ya...
Karakter gelişimi kısmı tam “shounen rollercoaster”: Tōta başta dümdüz ana karakter klişesi gibi duruyor ama seri ilerledikçe hem travmaları hem idealleri oturuyor, yan karakterler de “figüran” kalmıyor; herkesin derdi, geçmişi bir bir açıldıkça ekip...
Karakter gelişimi konusunda UQ Holder, Negima’nın çok gerisinde kalıyor; çoğu tip “cool poz veren shounen prototipi” seviyesinde takılıyor, derinleşmeden aksiyon aksiyon gidiyor, duygu tarafı da hep yarım kalmış hissi veriyor....
