Karakter gelişimi konusunda UQ Holder!, Negima’nın gölgesinde kalıyor kanka; potansiyel var ama çoğu tip “cool poz” seviyesinde takılı kalmış, derinleşeyim derken shounen gazına kurban gidiyor....
CANLI AKIŞ
Soundtrack tam "shounen gazı" seviyesinde: opening çakıyor, arkadaki ost’lar sahneye göre cuk oturuyor ama bittikten sonra mırıldanacağın kadar akılda kalıcı da değiller. Gaz veriyor, izlerken iyi, sonrasında “hangi müzik çalıyodu lan?” diyorsun....
# Mob Psycho 100
20:27Mob Psycho 100 ilk bakışta “shounen, geç” dedirtiyor ama diyaloglar öyle tokat gibi ki insanın yüzüne yüzüne çarpıyor. Karakterlerin birbirine söylediği basit laflar, hayat dersi diye konferanslarda anlatılsa yeridir. Hem komik, hem samimi, hem de ye...
Çizimler yağ gibi akıyor kanka, detay ve dinamizm şahane; bazı kareler direkt duvar kâğıdı yapmalık....
Klasik shounen havasına hafif ekşi bir “ölümsüzlük dramı” serpiştirmiş gibi; hem neşeli hem kasvetli, tam “yumuşak shounen + karanlık alt metin” karışımı, kafa yormadan da izlenir, takılırsan da içine çeker....
Karakter gelişimi konusunda baya “shounen cheat” kokuyor: Tōta ve tayfanın duygusal sıçramaları güzel ama çoğu level atlar gibi, aradaki ince geçişler hep fast-forward. Potansiyel var, dokunaklı anlar da çıkıyor ama Negima’nın derinliğinden hâlâ baya...
Shironeko Project: Zero Chronicle diyalog konusunda şaşırtıcı derecede sağlam iş çıkarıyor. Karakterler arası atışmalar ne çok yapay, ne de aşırı anime klişesi; tam kararında. Özellikle Light ve Iris’in konuşmalarında hem politik hem duygusal alt met...
# D-Frag!
18:54D-Frag! tam anlamıyla kaos sevenin gönlüne göre bir seri. Okul kulübü diye giriyorsun, karşına absürt manyaklar, saçma sapan “element güçleri” ve durmadan patlayan espriler çıkıyor. Ciddi bir şey bekleme, bu anime saf kaos + bol kahkaha. Özellikle gü...
# Mob Psycho 100
18:27Mob Psycho 100 öyle bir anime ki, müzikleri resmen tokatlıyor. Açılış şarkıları zaten enerji bombası, ama asıl olay o psikolojik gerilim anlarında giren manyak soundtrack’ler. Hem funky, hem elektronik, hem de duygusal sahnelerde ince ince vuruyor. K...
Seishun Buta Yarou, dramı da diyalogları da güzel ama beni asıl vuran müzikleri oldu. Açılış şarkısı “Kimi no Sei” resmen serinin ruhu gibi, her bölümde tekrar gaz veriyor. Arka plandaki sakin piyano ve hafif elektronik tınılar da duygusal sahneleri ...
Diyaloglar tam ergen shounen kafa: kimi yerde cuk oturup güldürüyor, kimi yerde “bu repliği 2005’te bırakıp gelseydiniz keşke” dedirtiyor. Tatlı ama derinlik bekleme, muhabbet daha çok fan-servis soslu geyik kıvamında....
Gate beklediğimden çok daha iyi karakter gelişimi sunuyor. İlk başta klişe duran asker tayfa, bölüm ilerledikçe baya derinleşiyor; özellikle Itami’nin gevşek halinin altından çıkan sorumluluk duygusu şaşırtıyor. Karşı taraftaki elf, yarı-tanrı, prens...
# D-Frag!
17:00D-Frag!’i izlerken müzikler resmen gizli level gibi açılıyor kanka. Açılış şarkısı zaten manyak gaz, kapanış da gün boyu diline dolanıyor. Aralarda çalan o absürt, komik sahne müzikleri de esprileri iki kat vuruyor. Hem tempo hiç düşmüyor hem de atmo...
Müzikler tam “shounen gazı” ayarında kanka: açılış girince direkt “hadi bi’ iki bölüm daha gömeyim” moduna sokuyor, ama bitince de dönüp dönüp dinleyeceğin kadar çarpıcı değil. Atmosferi taşıyor, akılda kalıcılıkta biraz sınıfta kalıyor....
Final sahnesi resmen “bak devamı gelir ha” diye göz kırpıp kaçan eski sevgili gibi; ne vedası tam, ne de umut vermeyi bırakıyor....