Final sahnesi tam “fan-servis değil, fan-işkence” seviyesi; üstüne soğuk su iç diye bırakmışlar, devamı gelmeyen sezon sonu cliffhanger gibi…...
CANLI AKIŞ
UQ Holder, Negima evreninin “geleceğe zıplamış, hafif kararmış, ama hâlâ shounen gazı basan” versiyonu; havası tam ergenlikten çıkmış, hafif cyberpunk soslu, hem hüzünlü hem “hadi uçuşalım” modunda bir devam işi....
Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo tam bir kafa dağıtmalık, hafif salak ama samimi bir atmosferi var. Karakterlerin ego savaşları, iç sesler, cringelikle komediyi karıştırma şekli acayip eğlenceli. Ne tam klasik romcom, ne de full parodi; arada bir ...
# Wuliao Jiu Wanjie
19:00Wuliao Jiu Wanjie’yi bitirdim, final sahnesi tokat gibi çarptı resmen. Baştan “eh işte” diye izlerken, sonlara doğru çat diye duyguyu basıyor, o son bakışlar, o diyalog… Küfür ettiriyor ama iyi anlamda. “Böyle bitirilir mi kardeşim?” diye bağırasın g...
Karakter gelişimi UQ Holder’da biraz “level atlayalım da gerisi gelir” kafasında; derinlik isteyenin karnını tam doyurmuyor ama Negima geçmişiyle harmanlanınca ana cast yine de fena halde sevdiriyor kendini....
Final sahnesi resmen “Negima evrenini böyle mi bağlayacaktınız?!” dedirten cinsten; hem tat kaçırıyor hem de “devam gelse neler olurdu be” diye iç yakan, yarım bırakılmış epiklik....
Gate izlerken beni en çok şaşırtan şey müzikleri oldu lan. Özellikle açılış ve kapanışları tam “modern ordu + fantazi dünya” havasını veriyor, marş gibi gazlıyor resmen. Sahnelerdeki orkestral ve hafif epik tınılar hem aksiyonu büyütüyor hem de polit...
Diyaloglar resmen “eski shounen ruhu + yeni nesil hız” karması; laf sokmalar, saçma geyikler ve aniden ciddileşen replikler o kadar iyi akıyor ki, bölümler zaten kısa, bir de muhabbet yüzünden su gibi gidiyor....
Shironeko Project: Zero Chronicle, klişe görünümlü ama karakter gelişimiyle şaşırtan serilerden. Özellikle Prince ve Iris’in ilişkisi, masumiyetten karanlığa kayan o süreç var ya, insanı yavaştan içten içe sıkıştırıyor. Yan karakterler bile “boş” değ...
Soundtrack tam “ortalama shounen” kafasında: ne rahatsız ediyor ne de akılda kalıyor. Açıyorsun, sahneye uyuyor ama bölüm bitince tek bir melodi hatırlamıyorsun, o kadar background kalmış....
Let's Play: Quest-darake no My Life tam “beyin dinlendirmelik” seri ve diyaloglar da tam o havada: geyik, ufak trollükler, oyun içi muhabbetler… Özellikle karakterlerin birbirine laf sokmaları çok tatlı, klasik RPG klişeleriyle dalga geçerken bile sa...
# Wuliao Jiu Wanjie
16:27“Wuliao Jiu Wanjie” diyalog konusunda bambaşka bir kafa arkadaşlar. Karakterler sanki yan masada oturan tayfa gibi konuşuyor; laf sokmalar, saçma ama çok gerçek muhabbetler, yer yer felsefe, yer yer boş yapma… O kadar doğal akıyor ki “senaryo” olduğu...
Shironeko Project: Zero Chronicle beklediğimden daha tok bir seri çıktı. Diyaloglar baya hoş; klasik shounen gazından çok, karakterlerin idealleri ve suçluluk duyguları üzerine kurulu, yer yer şiir gibi konuşuyorlar. Özellikle Light ve Dark arasındak...
Animasyon bazen “eh işte” takılıyor ama çizim kalitesi yer yer öyle detaylı ve temiz ki, eski shounen havasını modern cilayla tokat gibi yüzüne çarpıyor....
O final sahnesi tam “hadi abi, buraya kadar mıydı?” dedirten cinsten. Hype’ı çat diye kesip üstüne “devamı hayal gücünüze” diye kaçmışlar resmen; güzelim potansiyeli son metrede ofsayta düşürmüş bir bitiriş....