Buddy Complex, “başka mecha işte” diye geçip gideceğin bir seri değil; Sunrise imzası olduğu için zaten taktik, savaş koreografisi ve zaman yolculuğu kafası birleşince ortaya bayağı leziz bir şey çıkıyor. Karakterler arası dinamikler (özellikle buddy...
UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2, karakter gelişimi sevenler için baya sağlam bir iş. İlk bakışta klasik shounen gibi duruyor ama ekip yavaş yavaş aile hissine dönüyor, herkesin geçmişi, motivasyonu tek tek açılıyor. Tōta’nın büyüme süreciyle berabe...
Zaman atlaması sonrası ilk büyük destan olduğu için Gyojin Tou-hen, One Piece evreninin duygusal omurgasını yeniden inşa eden yer aslında. Luffy’nin iki yıllık gelişimini ilk kez ciddi anlamda “lider” olarak gördüğümüz, tayfanın güç farkını net şekil...
Abi diyaloglar resmen görgüsüz zengin draması gibi: laf sokma, flört, tehdit hepsi tek satırda; kimse düzgün konuşmuyor, herkes sözlü düello peşinde, o yüzden okutuyor....
Wuliao Jiu Wanjie’nin müzikleri akıl alır gibi değil, resmen sahneleri eliyle tutup yukarı kaldırıyor. Özellikle aksiyon anlarındaki o elektronik-rock karışımı sound var ya, gazı sonuna kadar veriyor. Bazı melodiler bölümü kapattıktan sonra bile kafa...
“Isekai Nonbiri Nouka”, isekai denen o kaos dolu türün içinde resmen “kaçamak köy evi tatili” gibi duran bir seri. Kılıç yok, level kasma derdi yok, dünya kurtarma tribine hiç girmiyor; adam resmen ikinci hayatında tarla sürüp domates ekiyor, etrafın...
Profesyonel editör kimliğini bir kenara bırak, izleyici olarak konuşuyorum: Ajin dümdüz “ölümsüzler var abi” animesi değil, sistem eleştirisi gibi işleyen psikolojik bir hayatta kalma hikayesi.
Ölümsüz olduğun için kahraman filan olmuyorsun; devlet ...
Final sahnesi resmen “bad end beklerken golden route’a sapmak” oldu; kızın yıllarca biriktirdiği özsaygı patlayıp ortaya saçıldı, prens de “işte benim karım bu” diye dünyaya mühür bastı. Goosebumps level: true ending....
Bu seride karakter gelişimi resmen “cheat code” açmış gibi: başta klişe kötü kız sandığın MC, bölüm bölüm katman açıyor; prens de süs bebeğinden travmalarıyla yüzleşen adama evriliyor. Romcom diye girip psikolojik level atlama izliyorsun....
Kediler masum falan değil, bunu yüzümüze tokat gibi çarpan seri işte bu.
Nyaight of the Living Cat, klasik zombi kıyametini alıp “zombi yerine kedi” yapıyor ama olay sadece şirinlik değil; dokunanın kediye dönüşmesi, o mor meteorun sebep olduğu gari...
Seishun Buta Yarou, “tipik liseli dramı” diye başlayıp suratına tokadı çakan cinsten. Karakter gelişimi o kadar organik ki, her arkta başka bir yanından yakalıyor insanı. Sakuta’nın umursamaz görünüp aslında aşırı duyarlı oluşu, Mai’nin zorluğunu sak...
Mob Psycho 100 öyle bir anime ki, ilk bakışta “tipik shounen” diye geçiyorsun ama atmosferi tokat gibi çarpıyor. Renk paleti, müzikler, saçma sapan mizah ile duygusal anlar arasında gidip geliyor ama asla sırıtmıyor. Bir yandan ruh temizliyorsun, bir...
Seishun Buta Yarou önyargıyla “tipik liseli anime” diye kenara atılacak türden değil. Çizim kalitesi cidden tertemiz: yüz ifadeleri, arka plan detayları, renk paleti… hepsi sakin ama tok bir atmosfer kuruyor. Özellikle gece sahneleri ve Mai’nin sahne...
...
19. yüzyıl Avrupa’sında geçen, hem dedektiflik hem de fantastik ögeleri bu kadar şık harmanlayan anime çok yok; Undead Girl Murder Farce tam burada parlıyor. Kafası kopmuş ama hâlâ yaşayan bir “dedektif kız”, yanında yarı iblis bodyguard’ı, vampirler...
