Karakter gelişimi şov yapıyor resmen; kız “klişe kötü nişanlı” start alıp level atladıkça hem kendini hem ilişkisini upgrade ediyor, prens de dümdüz yakışıklı değil, yavaş yavaş zırhını indirip adam oluyor. İkisi de “tek özelliği aşık olmak” olmayan ...
Yuusha Party wo Tsuihou sareta Beast Tamer, Saikyoushu no Nekomimi Shoujo to Deau
İNCELE & TARTIŞCANLI AKIŞ
“Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo” beklediğimden çok daha zeki bir romantik komedi çıktı. Diyaloglar resmen animeyi taşıyor; karakterler birbirine laf sokarken hem kahkaha attırıyor hem de “ulan ne güzel yazmışlar” dedirtiyor. Özellikle ana karakt...
OST fena tokatlıyor; özellikle dramatik sahnelerde giren yaylılar tam “villainess power move” hissi veriyor. Açılış kapanış da cuk oturmuş, skiplemek günah gibi....
Gate izlerken en çok diyaloglara hasta oluyorum; askerlerin kendi aralarındaki goygoyu, otaku subayın geyiklerini, öbür taraftaki elflerin, büyücülerin ciddiyetiyle yan yana görünce acayip tatlı bir kontrast çıkıyor. Siyasi atışmalar bile sıkmadan ak...
Final sahnesi resmen “fanfic wish fulfillment”in vücut bulmuş haliydi; kız bildiğin tüm çilesinin karşılığını tek sahnede faizli aldı. Hem tatmin edici, hem de “ulan keşke biraz daha sürseydi” diye ekrana boş boş baktıran cinsten bir final....
Müzikler tam “şeker pembe vilainess” kıvamında: tatlı, hafif epik, yer yer de fazla steril. Kulağa güzel geliyor ama öyle tokat gibi çarpan, akılda çivili kalan bir tema yok; eşlikçi OST klasmanında....
# Kanojo mo Kanojo
10:27Kanojo mo Kanojo tam anlamıyla beyin hücresi yaktıran ama manyak eğlendiren bir seri. Genel atmosfer komple kaos, sürekli bir bağırış çağırış, abartılı mimikler, saçma kararlar… Ama işte o absürtlük var ya, insanı acayip bağlıyor. Ciddiyet bekleme, m...
Diyaloglar tam “şeker zerk edilmiş kriz” kıvamında: prens iltifatları yağdırıyor, kız da hem tsun hem dere cevaplıyor. Ne laf dolandırıyorlar, ne de yapay duruyor; tam fanfic tadında akıp gidiyor, okurken kendi kendine “yuh bunu da mı söyledin be oğl...
# Mob Psycho 100
09:54Mob Psycho 100 ilk bakışta renkli bir shounen gibi duruyor ama karakter gelişimi konusunda tokat gibi çarpıyor. Mob’un duygularını bastıran, özgüvensiz tipsiz bir çocuktan yavaş yavaş kendini kabul eden birine dönüşümünü izlemek ciddi anlamda tatmin ...
# Kanojo mo Kanojo
09:27Kanojo mo Kanojo tam anlamıyla “saçma ama sarmalı” türünün kralı. Romantik komedi seviyorsan, mantık aramayı bırakıp bu manyaklığın akışına kendini bırakman lazım. Hele o final sahnesi yok mu… Hem “bu ne lan?” dedirtiyor, hem de ikinci sezon gelsin d...
Tam saf şeker bu seri: politik entrika var, yandere dozunda saplantılı prens var, kötü kızımız aslında pamuk; ortam hem masalsı hem de hafif karanlık… Okurken “uff bu ne toksik romantizm ama bırakamıyorum” diye diye sayfa çevirtir....
Final sahnesi tam “yıllardır beklediğim tatmin” hissi verdi; ne sündürdüler, ne de ucuz fanservice’e kaçtılar. Noktayı öyle bir koydular ki ekranı kapatıp bir dakika tavana bakmalık....
UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2 ilk bakışta klasik shounen gibi duruyor ama karakter dinamikleri ve aksiyon sahneleri baya sürüklüyor. Özellikle final sahnesi var ya… hem “lan daha yeni ısınmıştık” dedirtiyor hem de Negima evrenine değişik bir kapa...
Soundtrack resmen şov yapıyor; özellikle dramatik sahnelerde giren müzikler tokadı basıyor, duyguyu iki katına çıkarıyor. Açıp tek başına bile dinlenir, o derece....
“Let’s Play: Quest-darake no My Life” beklediğimden çok daha eğlenceli çıktı, bunda müziklerin payı büyük. Özellikle oyun içi quest anlarında giren parçalar resmen JRPG oynuyormuşsun hissi veriyor, o tatlı heyecanı iyi yakalıyor. Açılış da hem enerji...