Wuliao Jiu Wanjie ilk bakışta klasik power fantasy gibi duruyor ama karakter gelişimi şaşırtıcı derecede sağlam. Adam sadece level kasmıyor, kafa da açıyor; ilişkileri, öncelikleri yavaş yavaş değişiyor. Yan karakterler bile “sırf doldursun” diye kon...
...
Fate/Zero, “battle royale” konseptinin nasıl *adam akıllı* yapılacağını gösteren serilerden. Ufotable’ın sinematografisi ve savaş sahneleri zaten akıl almaz seviyede; ama asıl olayı, her bir Servant ve Master’ın ideolojisini çatıştırma şekli. Her kar...
UQ Holder! Mahou Sensei Negima! 2’yi özellikle diyalogları için övmeden geçemem; karakterler kendi aralarında atışırken hem kahkaha atıyorsun hem de arada “oha bunu iyi söylediler” dediğin laflar çıkıyor. Aşırı kasmayan, samimi, yer yer duygusal, yer...
Seishun Buta Yarou ilk bakışta “klasik okul animesi” gibi duruyor ama abi çizim kalitesi baya tokatlıyor. Renkler yumuşak, arka plan detayları özenli, yüz ifadeleri aşırı doğal; diyalog ağırlıklı sahnelerde bile gözün hiç yorulmuyor. Bunny Girl sahne...
Mob Psycho 100 izlemeyen ciddi şey kaçırıyor. İlk bakışta “tipik shounen” gibi duruyor ama karakter gelişimi öyle tatlı, öyle tokat gibi ki fark etmeden duygusal yatırım yapmış buluyorsun. Özellikle final sahnesi… Spoiler vermicem ama bir karakterin ...
Mob Psycho 100’a “çizimler çocuk işi” diye bakıp geçen tayfa çok şey kaçırıyor cidden. Evet, stil ilk bakışta basit görünüyor ama özellikle aksiyon sahnelerinde animasyon öyle akıyor ki gözün bayram ediyor. Renk kullanımı, efektler, kamera açıları… h...
PLUTO, “robotlu dedektifli” bir anime değil; insan olmanın ne demek olduğunu suratına çarpan tokat gibi bir iş. Urasawa’nın gerilimiyle Tezuka’nın ruhu birleşmiş, ortaya hem polisiye hem politik hem de duygusal anlamda fazlasıyla ağır bir eser çıkmış...
Kanojo mo Kanojo tam anlamıyla beyin dinlendiren, saçma eğlenceli bir seri. Ama asıl manyaklık müziklerde: açılış şarkısı aşırı enerjik, kapanış da insanın diline fena takılıyor. Komediyle o cafcaflı, renkli soundtrack birleşince bölüm nasıl bitti an...
Shironeko Project: Zero Chronicle ilk bölümlerde “meh” hissettirse de sakın bırakma, özellikle final sahnesi için izle. O son dakikalardaki atmosfer, müzik ve duygusal patlama var ya… resmen yumruk gibi geliyor. “Bu kadar yolu bunun için mi geldik?” ...
Sakın bunu “liseli slice of life” diye açmayın, tokatı yersiniz. Classroom of the Elite, okul kılığında psikolojik savaş animeleri kulübü gibi. Herkesin birbirine gülümsediği ama arkadan satranç taşları fırlattığı, para, statü ve zeka üstüne kurulmuş...
Profesyonel bir anime editörü gözüyle söyleyeyim: *Sekirei*, tam anlamıyla “beyin kapat, keyfine bak” sınıfında ama teknik olarak da şaşırtıcı derecede özenli bir iş.
Hızlı tempolu aksiyon, bol fanservice, karakter ilişkilerinde hafif drama ve komed...
...
...
Büyünün elektrik, su, doğalgaz gibi standart olduğu bir dünyada “büyü yapamayan kız” fikri çok klişe gibi duruyor ama MajoNai tam bu klişeyi duygusal yerden tokatlayıp güzelleştiriyor. Seri, “neden özel değilim?” sorusunu fantastik arka planla anlatı...
