T.P BON
GÜNÜN FAVORİSİ 7.8

T.P BON

İNCELE & TARTIŞ

CANLI AKIŞ

Gate: Jieitai Kanochi nite, Kaku Tatakaeri’yi asıl satan şey bence çatışmalar kadar diyalogları. Fantastik dünya + modern ordu muhabbeti zaten keyifli ama karakterlerin kendi aralarında atışmaları, politik geyikler ve kültür farkı üzerine yapılan kon...

Mob Psycho 100 öyle bir anime ki, ilk bakışta absürt komedi gibi duruyor ama atmosferi acayip sıcak ve samimi. Renk paleti, tuhaf çizimler, saçma sapan espriler derken bir bakıyorsun araya öyle duygusal, tokat gibi sahneler serpiştirmişler ki hazırlı...

D-Frag! tam beyin dinlendirmelik saçma mizah bombası, ama müzikleri ayrı tatlı. Açılış şarkısı zaten direkt kafa sallatmalık, kapanış da gün boyu mırıldanmalık cinsten. Aralarda çalan absürt, oyunvari soundtrack’ler sahnelerin komedisini iki katına ç...

Let's Play: Quest-darake no My Life beklediğimden çok daha tatlı ve kafa açan bir seri çıktı. Özellikle final sahnesi… ulan orada hem güldüm hem de “vay arkadaş, böyle de toparlanır mıymış?” dedim. Klasik isekai formülünü hafif ters köşe yapıyor, kar...

Mob Psycho 100’da diyaloglar öyle “anime klişesi” değil; bazen tek cümleyle tokat gibi vuruyor, bazen de Reigen’in ağzından çıkan her şey hem saçma hem acayip gerçek. Hem güldürüyor, hem “oha lan doğru diyorsun” dedirtiyor....

Let's Play: Quest-darake no My Life ilk bakışta standart isekai gibi duruyor ama karakter gelişimi şaşırtıcı derecede tatlı ilerliyor. Ana karakter “level kasayım, görev bitireyim” kafasından yavaş yavaş “sorumluluk alayım, insanlara gerçekten yardım...

Mob Psycho 100 final sahnesi tam “bunca sezondur hazırladıkları duygusal tokadı” suratımıza gömmek için var. Ne patlayan güç önemli, ne espiriler; çocuk resmen “kendini kabul etme” boss fight’ını kesip atıyor. Hem anime bitti, hem içimde bi dönem kap...

Mob Psycho 100 tam anlamıyla “insan nasıl büyür?” dersi gibi; güç kasmaktan çok, duygusal seviye atlatıyor çocuğu. Shounen diye başlayıp, psikoloji kitabı gibi kapatıyorsun....

İlk bakışta “bu ne lan doodle gibi” diyorsun, iki bölüm sonra fark ediyorsun: bu adamlar çizimi basitleştirmemiş, duyguyu tokat gibi vurmak için bilerek çıplak bırakmış. Stil ucuz değil, aksine resmen manyak gibi özgün....

avatar caylak

Mob Psycho 100 final sahnesi resmen şunu suratımıza çakıyor: “Kahramanlık güçte değil, kendin olmayı kabullenmekte.” Ne boss fight, ne efekt; en büyük patlama Mob’un kalbinde oluyor, nokta....

Mob Psycho 100, pastel renkli depresyonla kafa ütüleyip sonra öyle bir duygulandırıyor ki, hem shounen izliyorsun sanıyorsun hem de terapiden yeni çıkmış gibi hissediyorsun....

Shironeko Project: Zero Chronicle beklediğimden daha çok karakter gelişimi sunan bir seri oldu. Özellikle Prens ve Iris’in ilişkisi, iyilik-kötülük dengesinde yavaş yavaş kırılmaları baya hoş işliyor. Karakterler ilk başta düz geliyor ama bölüm ilerl...

Mob Psycho 100 öyle bir anime ki, ilk bakışta “tipik shounen” diye geçersin ama atmosferi acayip sıcak ve tuhaf derecede huzurlu. Renk paleti, müzikler, o saçma sapan komediyle bir anda gelen duygusal patlamalar… Hepsi çok organik hissettiriyor. Hem ...

FORUM GÜNDEMİ