Çizimler cuk oturmuş kanka; detay, ifade, aksiyon hepsi yerli yerinde. Ne çok süslü ne de ucuz; tam kıvamında, göze yağ gibi akıyor....
CANLI AKIŞ
Final sahnesi resmen “fan için fan servisi” klasmanında; Negima nostalji tokadı, UQ Holder gazı, ama aynı zamanda “ulan buraya kadar geldik, bu mu final?” dedirten yarım kalmışlık hissi var. Tatlı sert bir tokat gibi: sevindiriyor ama içten içe sinir...
Let's Play: Quest-darake no My Life beklediğimden çok daha eğlenceli çıktı, ama esas bomba final sahnesi. Orada hem karakterin büyümesini, hem de serinin “oyun gibi hayat” temasını çok tatlı bir şekilde bağlıyorlar. Öyle abartı dram yok, ama içten bi...
Final sahnesi resmen “Negima bitti, UQ Holder başlıyor” tokadıydı; hem fan servisi, hem nostalji, hem de “hikâye daha yeni ciddileşiyor” gazını aynı anda verip adamı ekrana çiviledi....
Shironeko Project: Zero Chronicle, ilk bölümlerde “eh işte” dedirtse de final sahnesiyle suratına tokadı yapıştıran türden anime. O son sahnede romantizm, dram, kader… hepsi birbirine giriyor, kalbin sıkışıyor resmen. “Bu kadar da olmaz” diyorsun, ol...
# Wuliao Jiu Wanjie
21:00Wuliao Jiu Wanjie ilk bakışta “eh işte” diyebileceğin bir seri gibi duruyor ama müzikleri acayip ters köşe yapıyor. Özellikle açılış ve arka plandaki elektronik dokular sahnelerin atmosferini bayağı yükseltiyor, bazı yerlerde şaşırtıcı derecede duygu...
Seishun Buta Yarou’nun en krallığı ne biliyor musun? Diyaloglar. Boş liseli goygoyu değil, gerçekten zeki ve yer yer tokat gibi laflar dönüyor. Sakuta’nın laf sokmaları, Mai’nin sakin sakin cevaplayışı… Hem güldürüyor hem “oha bunu iyi söylediler” de...
Seishun Buta Yarou, ilk bakışta klasik lise animeleri gibi dursa da çizim kalitesiyle “ben farklıyım” diye bağırıyor resmen. Karakter tasarımları özenli, mimikler aşırı doğal, arka planlar detaylı ama göz yormuyor. Özellikle gece sahneleri ve sahil b...
“Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo” başta klasik ecchi-komedi gibi durup sonradan tokadı basan serilerden. Joro’nun saçma aşk üçgeni zaten eğlenceli ama esas bomba final sahnesinde patlıyor; hem duygusal hem de “ulan keşke devam etseydi” dedirten c...
UQ Holder! resmen “Negima bitti sanan yanılır” kafasında; hafif karanlık, hafif şakacı, bol aksiyonlu, geleceğe taşınmış ama o klasik Akamatsu kaosu hâlâ yerli yerinde. Hem nostalji tokadı vuruyor, hem de yeni nesil shounen gazını veriyor....
Gate: Jieitai Kanochi nite, Kaku Tatakaeri ilk bakışta “self insert ordu propagandası” gibi dursa da finale doğru öyle bi gaz veriyor ki, fark etmeden koltuğa yapışmış buluyorsun kendini. Son bölümlerde siyasetin, savaşın, fantastik dünyanın birbirin...
Soundtrack tam anlamıyla ortalama: ne hype’latıyor, ne de kulak tırmalıyor. Açıkçası serinin gazına göre müzikler fazla düz kalmış, akılda kalıcı tek parça bile zor....
Gate, beklentimi baya aştı. Özellikle çizim kalitesi cidden tatmin edici; karakter tasarımları net, arka planlar detaylı, savaş sahneleri akıcı ve renk paleti tam yerine oturmuş. Fantastik dünya ile modern ordunun çatışmasını bu kadar temiz ve düzenl...
Ore wo Suki nano wa Omae dake ka yo tam bir “beklentiyi ters köşe etme” şovu. İlk bakışta klasik harem-romcom sanıyorsun ama ortam giderek daha toksik, daha gerçek, daha komik bir hâl alıyor. Karakterlerin iki yüzlülüğüyle dalga geçen mizahı, bol bol...
# D-Frag!
18:01D-Frag! tam bir kaos komedisi ama müzikleri ayrı manyak güzel. Açılış kapanış şarkıları insanın kafasına kazınıyor, aralarda çalan background müzikleri de sahnelerin absürtlüğünü iyice patlatıyor. Hem tempoyu diri tutuyor hem de karakterlerin saçmalı...